top of page

4.

Stervensbegeleiding dieren

Zorg rond het levenseinde van dieren

Het is mijn taak om dieren en hun mensen te begeleiden op hun laatste reis samen. Door deze heel bijzondere, heel intense verbinding kan ik angsten wegnemen, geborgenheid geven en de ziel helpen het lichaam in liefde te verlaten.

Het moeilijkste van samenleven met een dier is zeker het afscheid nemen van je geliefde zielsverwant. Maar hoe ermee om te gaan? Wat moeten we doen? Euthanaseren of het “natuurlijke” stervensproces laten gebeuren? Thuis of bij de dierenarts? En hoe dan ook: wanneer is het juiste moment? Cliënten komen met deze vragen en schuldgevoelens bij mij als hun geliefde dier is geëuthanaseerd. Ze willen weten of ze alles goed hebben gedaan en het juiste moment hebben gekozen.

 

Als dieren communicator maak ik via de zielsverbinding ook contact met overleden dieren. Omdat naar mijn ervaring en gevoel de ziel niet sterft, maar zelfs na het verlaten van het lichaam kan worden bereikt, iets wat mij keer op keer blijkt uit gesprekken met dierenzielen en feedback van eigenaren. Maar wat mijn waarheid is, hoeft niet de jouwe te zijn, iedereen moet dit onderwerp voor zichzelf kunnen bepalen.


De mentale uitwisseling met het dier, dat wil zeggen het ontvangen en verzenden van emoties, gevoelens, woorden en beelden via innerlijke waarneming, helpt ook bij de zorg rond het levenseinde en kan een enorme steun zijn voor mens en dier in deze verontrustende fase van het afscheid nemen. Op deze manier kunnen er via mentale communicatie veel zaken verduidelijkt worden voordat het dier afscheid neemt en kunnen er berichten naar de diereneigenaar gestuurd worden.

Waar kan dierencommunicatie bij helpen?

Als het afscheid nadert, als het dier ongeneeslijk ziek is of al heel oud is en met de dag zwakker wordt, al slecht eet en drinkt, is het ook mogelijk om op mentaal vlak de wensen en behoeften van het dier te bevragen en vind dus de weg voorwaarts om het dier waterpas te stellen en het stervensproces gemakkelijker te maken voor onze metgezel.

 

Bovendien geeft het de eigenaar de zekerheid dat hij/zij alles doet voor zijn dier, waardoor dit pad makkelijker en dus zelfverzekerder wordt om samen met zijn dier deze fase te doorlopen. Dit is zeer waardevol en helaas niet altijd mogelijk als het dier overlijdt bij een ongeval of tijdens een operatie.


In samenwerking met een dierenarts, diergezondheidsdeskundige en dierencommunicator kan inzichtelijk worden gemaakt wat het dier op dit moment nodig heeft of wil en wat de lichamelijke sensaties zijn. Als het dier bijvoorbeeld erg ziek is van een medicijn, kan het dit communiceren. Het is ook mogelijk om via dierlijke telepathie je lichaam te voelen om dit met passende middelen tegen te gaan.

 

Net als bij de zorg rond het levenseinde van mensen in een hospice kan het verlaten van het lichaam van het dier zo comfortabel en waardig mogelijk worden gemaakt. Er is sprake van handoplegging en het laten stromen van energie op bepaalde punten, de zogenaamde helende stromen. De huisdiereigenaar kan dit ook zelf doen, omdat de energie altijd stroomt en hij zichzelf en het dier in de belangrijke rust kan brengen. Kleuren kunnen ook een zeer positief effect hebben op gevoelens, afhankelijk van het stadium van overlijden.

 

Er zijn hier goede boeken over kleur- en lichttherapie, of u kunt ter ondersteuning een goed opgeleide alternatieve arts vinden. De beschrijvingen van de respectievelijke fasen van natuurlijke dood en lichamelijke reacties kunnen een diereneigenaar op deze momenten zekerheid en moed geven om ook met zijn dier deze weg van natuurlijke dood te kiezen. Welk pad iemand ook kiest met zijn dier, niemand zou het recht moeten hebben om tussenbeide te komen in deze intieme verbinding van het hart en het gekozen pad te veroordelen.

 

Elke dieren communicator moet zich hiervan bewust zijn en communiceren met absolute liefde, authenticiteit en openheid en heel voorzichtig zijn. De verantwoordelijkheid blijft echter bij de eigenaar van het dier. Het is belangrijk om individuele aandacht te besteden aan kortademigheid, pijn en paniek.

 

Als de eigenaar in overleg met de dierenarts besluit zijn dier thuis te begeleiden en het natuurlijke doodsproces te laten plaatsvinden wanneer het dier in een rustige toestand is en met alles goed verzorgd is, dan dient dit ook geaccepteerd te worden. Persoonlijk begrijp ik niet waarom euthanasie voorheen als de enige optie werd beschouwd. Maar ik heb altijd individuele beslissingen genomen voor en met mijn dieren.

Ieder afscheid is uniek en anders beleefd, net zoals sommige mensen beter kunnen omgaan met het verdriet na het overlijden van hun geliefde huisdier en anderen daar jarenlang mee omgaan. De dieren voelen het vaak als hun mensen niet kunnen loslaten en houden zich ook vast. Dan kan het belangrijk zijn om het dier los te laten, het verdriet zijn gang te laten gaan, maar het in de belangrijke fase makkelijker te maken voor het dier om te vertrekken door duidelijk los te laten. Welk traject je ook beschrijft, het afscheid en deze bijzondere tijd kun je net zo beleven als de komst van het dier.

 

U kunt een afscheidsritueel inbouwen, bijvoorbeeld door een brief aan uw dier te schrijven en hem te bedanken voor de tijd die u samen heeft doorgebracht, of u kunt een kaars aansteken. Op de laatste momenten samen in het lichaam van het dier kan het voor het dier ook leuk zijn om hem foto’s te sturen van gedeelde ervaringen of om mentaal zijn favoriete plekken te bezoeken zodat hij wegglijdt in een “mooie dagdroom”.

Het toestaan ​​van verdriet is belangrijk, ook als je het dier steunt door los te laten en kalm te blijven tijdens het stervensproces. Toch moeten de fasen van rouw voor de mensen zelf later gegund worden, want onderdrukt verdriet kan voor blokkades zorgen!


In plaats daarvan zou het onderwerp sterven moeten worden getransformeerd van een taboe-onderwerp naar de acceptatie dat deze gedeelde reis uiteindelijk ook een geschenk kan zijn. Ik ben zo dankbaar dat ik enkele mensen en hun geliefde dieren mag begeleiden. Ik heb veel warmte, opluchting en liefde mogen voelen, hoe mooi – en tegelijkertijd verdrietig – dit intensieve traject van de zorg voor de stervenden is.

 

Wanneer een liefhebbende huisdier eigenaar bewust met zijn dier op reis gaat, heb ik het gevoel dat er veel genezing voor de ziel plaatsvindt. Zelfs als dit de pijn niet wegneemt, blijven er weinig vragen onbeantwoord. Mensen voelen vaak de aanwezigheid van de dieren om hen heen kort nadat ze het lichaam hebben verlaten.


Ook andere dieren in het gezin hebben de tijd nodig om afscheid te nemen en te rouwen, omdat ze ook een maatje verloren hebben en het verdriet van de eigenaar voelen. Hier konden bepaalde Bachbloesems dieren en mensen helpen na het afscheid. En zoals Novalis zo mooi zei: “Waar gaan we heen? Ga altijd naar huis.” Sterven is als bevallen, maar dan andersom.


Nadat mijn dieren waren vertrokken, kreeg ik altijd prachtige signalen dat er naast de pijn rust was en de zekerheid dat het goed met ze ging. Zelfs als je niet terug kunt gaan naar de momenten die je hebt gedeeld.

Wat doe ik bij stervensbegeleiding dieren?


Door mij in te schakelen kan ik communiceren met het dier dit kan op afstand met een foto. En kan ik vragen aan het dier wat het zelf zou willen? Heeft het dier nog wensen? Bij oudere dieren is het vaak zo dat ze ouderdomskwalen hebben maar nog helemaal niet over willen gaan en graag nog een tijd bij ons willen blijven.

 

Sommige dieren geven heel duidelijk aan niet het laatste ritje naar een dierenarts te willen maken, maar gewoon thuis te willen gaan. Maar als het dier ondragelijk lijdt, dan wil het dier echt verlost worden uit zijn lijden. En dan mogen wij als mens niet aan onszelf denken maar moeten we denken aan het belang van ons dier. Ook zie je dat dieren soms nog de tijd aan hun eigenaar willen geven om te accepteren dat ze afscheid moeten nemen van hun dier. Ik geef het dier in alle rust de ruimte en de tijd om het mij te vertellen.

 

Zo krijg ik inzicht in wat het dier zelf wil. Misschien wil het dier nog iets zeggen tegen u. Het dier staat hierbij centraal. Ik help u beide hiermee zodat het wat gemakkelijker word om elkaar los te laten. Doordat u nog alles tegen uw dier hebt kunnen zeggen en u nu bewust afscheid hebt kunnen en mogen nemen dit geeft vaak zoveel meer rust. Voor uzelf maar ook voor het dier. Ik ben niets meer en niets minder gewoon de schakel tussen uw beide. En vertaal via diercommunicatie u beide wensen.

De mogelijkheden stervensbegeleiding bij dieren


Ik begeleid dus het dier en u. Dit kan vanaf het begin dat mijn begeleiding wordt gevraagd tot aan het overlijden. Maar ook na het overlijden is het nog mogelijk om een keer contact op te nemen met het dier. Dit doe ik echter maar 1 keer want een dier wat is overleden heeft zijn rust verdiend! Ik adviseer wel altijd om even een paar weken te wachten met dit laatste gesprek.

 

Dit omdat het dier nog moet wennen aan zijn overgang. Na onze eerste contact bespreken we hoe we de begeleiding het beste kunnen gaan doen. De begeleiding in het stervensproces van uw dier en natuurlijk uw als eigenaar, wordt met alle liefde en zorg, door mij telefonisch ondersteund. Verder kan ik de eigenaar helpen met wat het zou willen na het overlijden van het dier. Dit is iets waar veel mensen niet over nadenken. Maar wil men het dier begraven of laten cremeren? Weet men wat de diverse mogelijkheden zijn? Ik help u graag daar mee op weg.

Uit mijn eigen ervaring weet ik dat een goed afscheid nemen van je dier. Beter is bij de verwerking en dit klinkt een beetje raar maar een goed afscheid van je dier kan verdrietig maar ook een hele mooie waardevolle ervaring zijn. En onthoud dit goed, los laten is ook houden van! Uw dier heeft dit aardse bestaan verlaten en wees dankbaar voor de onvoorwaardelijke liefde die het dier u heeft geven. Het dier is nu niet meer fysiek bij u. Maar wel op een andere manier. Het heeft een heel speciaal plekje in uw hart en daar zit het voor altijd.

Verder kan ik de eigenaar helpen met wat het zou willen na het overlijden. En wat de eventuele mogelijk heden zijn begraven, cremeren. Een urn of iets laten maken met de as van uw geliefde huisdier. Er zijn zoveel mogelijk heden op dit gebied. En ik help u met heel veel liefde verder in deze voor u toch al zo’n moeilijke tijd.

Stervensbegeleiding dieren; Afscheid van mijn paard

Op dat moment had ik mentale communicatie echter nog niet geleerd en toegepast.
Mijn paard was niet meer het jongste, maar wel gezond en fit, toen mijn zorg partner mij op een dag belde en huilde dat mijn ruin in de paddock was gaan liggen en niet meer op wilde staan. De dierenarts werd op de hoogte gebracht. We zijn er meteen naartoe gegaan en hebben geprobeerd hem weer overeind te krijgen. Zinloos. Meer wilde hij niet, dat was duidelijk. Ik begreep dit eerst niet en bleef vechten, waardoor ik het achteraf erg jammer vond als ik gericht had kunnen communiceren.

 

Dus ik heb hem weer uit zijn stervensfase gehaald en hem opgewonden gemaakt; zijn hart klopte zo snel na de pogingen om hem op te leggen toen de dierenarts arriveerde. Ik had het gewoon niet verwacht, en toch voelde ik plotseling zo'n helderheid en kalmte in mij. De dierenarts zei dat hij al stervende was. Het enige wat hij kon doen was de reddingsinjectie geven, en zodra hij die had gegeven, sloot hij zijn ogen en stierf snel en vredig. Zelfs de laatste uitademing klonk als opluchting.


Alles gebeurde zo snel en zonder voorbereiding. Er zat misschien een uur tussen het telefoontje en het moment waarop hij in slaap werd gebracht. Ondanks dat we samen een lange reis vol liefde hebben gelopen, voelde ik me op dat moment ineens niet meer verdrietig, terwijl vrienden en mijn man huilend om hem heen stonden. Ik voelde alleen maar vrede, en toen, zonder dat het regende op deze milde dag, verscheen er een enorme, kleurrijke regenboog achter de paddock. Het was onbeschrijfelijk mooi. Ik wist op dat moment gewoon dat hij dit naar mij had gestuurd als teken dat hij was gearriveerd en dat alles goed en in orde was.


Ik ben mijn geliefde paard dankbaar voor deze ervaring en dat hij niet alleen voor mij de beslissing nam over leven en dood en dat alles zo snel gebeurde, maar dat hij mij liet weten en voelen dat alles goed is en dat er leven na de dood is geeft.

Ik wens jou en je dier het allerbeste op jullie reis samen en dat je het afscheid en de onthechting later als een geschenk mag ervaren en zien als de tijd daar is. De dood leert ons hoe waardevol het leven is.

Laatste groet uit de hemel Boeddha hond

Wat is het toch mooi om een laatste groet van uw eigen huisdier te mogen ontvangen. Het is een heel waardevol geschenk, iets voor u zelf om het verlies een liefdevol plekje te kunnen geven. Hoe vaak zie je niet bij mensen dat ze na 2 jaar nog steeds een enorm gemis of verdriet hebben van hun huisdier men zit dan vaak met nog zoveel vragen en twijfels. Doordat ik het zelf heb ervaren en iemand mij heeft geholpen met mijn eigen hond (Angel) ben ik mij hierin ga verdiepen en specialiseren. En zo heb ik mijn eerste mooie project gehad bij hondentrainingen Yvonne van der Meer. Yvonne had haar maatje Boeddha hij was haar alles, vriend, maatje de hondenschool echt alles deelden zij samen tot het moment daar. Yvonne moest afscheid nemen van haar vriend en moest ook door met haar eigen leven en de hondenschool. Zij vroeg mij of ik haar wilde begeleiden en dat heb ik gedaan. Het was een moment om nooit te vergeten. Ze had vragen die ze wilde weten nog over haar Boeddha en ik heb mij toen afgestemd op haar hond. En daar heeft Boeddha haar de antwoorden op gegeven. Zo hebben ze beide een volwaardig afscheid van elkaar kunnen nemen. En natuurlijk blijft hij voor altijd in haar hart. Om nu een duidelijker beeld te krijgen van hoe zoiets in zijn werk gaat heb ik het verslag van Yvonne mogen gebruiken voor mijn website. Hele specifieke prive zaken heb ik weggelaten want dit is iets tussen Boeddha en Yvonne.

Boeddha

29-08-2013,


Ik zie Boeddha heerlijk languit op zijn zij liggen. Aan een rustig beekje alles is groen om hem heen. Een heel mooi groen grasveld met overal bloemen. (Zo gek zelfs ik voel me nu heel rustig) Hij is heel tevreden en hahahaha er is nog iemand bij hem………………… Je raad het nooit Missy ligt heel dicht tegen hem aan.

Hoe gaat het nu met je? en heb je je rust gevonden?


Het gaat goed met me ik voel me vrij. En weet je zo raar ik voel me heel licht. Daar heb ik erg aan moeten wennen heerlijk ik wist niet meer dat dat bestond. Mijn overgang was zo mooi, eerst wilde het niet ik kon niet gaan zag haar verdriet, ze had me nodig. Maar ik werd hier met open armen ontvangen, net of er op me werd gewacht.

Blijf je voor altijd Yvonne haar gids, en kom je nog terug als ziel?


Ja hehe ik ben haar gids en zal altijd over haar waken. Zal haar nooit in de steek laten, dit heeft ze bij mij ook nooit gedaan! zal haar begeleiden haar hele leven lang. Als het later zelf haar tijd is dan zal ik op haar wachten en zijn we weer voor altijd samen. Ik terug kom dat weet ik nog niet. Voorlopig blijf ik even lekker hier. Genieten van de rust. Maar hier ga ik lekker geen antwoord op geven. Trouwens dat kan ik ook niet want wie weet ben ik wel ergens anders heel hard nodig! En er zijn vele mensen die hulp nodig hebben!

Wil je nog iets tegen Ayla zeggen?


Ja Ayla blijf jezelf je doet het goed. Je bent een prima vervanging voor mij. Ben je wat onzeker maar dat is nergens voor nodig. Want ik ben heel dicht bij je en zal je helpen waar nodig. Yvonne is dol op je en jij bent nu mij voor haar. Zal ook niet zo snel een andere hond komen hoor, die mij gaat vervangen. Vertrouw wat meer op jezelf en op haar dan komt het met jou helemaal goed.

Heb je nog een boodschap voor Yvonne?

Ga zo door met de hondenschool en lief dank je wel mijn speciale plekje daar op de school. Maar ik ben er toch wel hoor!!! Een ding moet je wel heel goed begrijpen, Je moet het zelf doen. Ik ben er voor je en geef je dan dat zetje in je rug. Heb je me trouwens van de week niet gevoeld?????

 

Ik gaf je een tikje tegen je rug, van goed zo je doet het goed. En ik help je waar ik kan en doe dit met veel plezier. Ik weet dat ze me mist, en ook ik ben haar dankbaar dat ik bij haar mocht zijn. En zet je hondenschool met veel liefde en zorg door want je bent een Kanjer.

 

Zeg haar dat ik van haar hou en er altijd voor haar zal zijn. Maar ik ben heel blij dat ze me heeft laten gaan. Want ik voel me zo fijn hier. Ik geef haar een dikke lebber voor mijn fijne leven op aarde. En ooit zijn we weer samen!!!!!!!!!!!

 

Nu mag ik jullie inmiddels verklappen dat Boeddha een nieuw maatje naar Yvonne heeft gestuurd. Bodhi is zijn naam. En met Ayla is het helemaal goed gekomen.

(Mijn ervaring is dat een laatste groet van het dier, een eigenaar enorm helpt. Bij de verwerking, het geeft rust en de antwoorden op de vele vragen waar we soms zo mee lopen te worstelen.)

 

 

 
 
bottom of page